Om half 6 opgestaan, om kwart over 6 gaan rijden en om 7 uur vanuit Zwolle aan het lopen. Een vliegende start mag ik wel zeggen met prachtige vergezichten over de IJssel richting Hattem, en verder. Heel veel bankjes maar daar was het voor mij nog te vroeg voor, ik was immers net vertrokken. Na 6 km kwam er, in een moment van onoplettendheid, heel even een einde aan mijn opgewekte stemming. Ik zag een kleine oneffenheid over het hoofd zwikte en viel. Super vervelend omdat ik al 8 dagen heel goed oplet. Ik val namelijk wel eens meer tijdens mijn wandelingen. De mevrouw die het zag gebeuren en mij kwam helpen, schrok misschien nog wel meer dan ik evenals een fietser die toch maar even bleef wachten of alles goed was. Eindresultaat; alles is nog heel behalve wat schaafplekken hier en daar. Toen alles het nog bleek te doen en ik beloofde aan mijn redders, dat als het niet zou gaan ik mij zou laten ophalen gingen zij huns weegs. Ik wachtte nog even 10 minuutjes om mij te herpakken. Geluk gehad dus!
Het landschap vanaf Zwolle tot Windesheim is een soort coulisselandschap, waar ik erg van hou. Landgoed Windesheim is gesitueerd in een bosachtige omgeving, erg mooi en ook boven verwachting groot. Op veel plekken zijn in het verleden bomen geplant in lanen en laantjes die nu enorm hoog zijn geworden. Echt de moeite waard. Tot Wijhe was er geen bos of beschutting meer, maar de wind bracht de nodige verkoeling. Toen ik in Wijhe op Hai wachtte op een bankje in de schaduw zag ik een gebouwtje dat vastzat aan de kerk met daarop de volgende tekst: Brandspuit 2. Als het minder warm was geweest had ik zeker naar Brandspuit 1 gezocht.
Stella wandelt 