Afzien!

Dat woord speelde na het dorpje Sonnega voortdurend en in allerlei variaties door mijn hoofd. Afzien zou de titel van dit blog worden.

En het begon allemaal zo mooi, vanaf Mildam tot Sonnega een klein briesje, en heel veel schaduw. Ik zag mezelf al bijtijds op de nieuwe camping aan een biertje zitten, zo goed ging het. Maar zo’n 3 km verderop begon het. Zon, zon, en zon, geen wind en geen schaduw en dat zo’n 7 km aan een stuk. Het natuurgebied langs het water waar ik persé wilde lopen omdat ik met het trekveer wilde oversteken was erg mooi, maar ik wilde er niet stoppen om een foto te maken, te warm.
En toen ik eindelijk na 17!! kilometer het eerste terras tegenkwam waar ik, overigens heerlijke koffie dronk, wilden ze mij daar geen glaasje water bij geven. Dat deden ze alleen maar wanneer je wijn bestelde, maar daar vond ik het toch wat vroeg voor. Het laatste stuk was mooi en schaduwrijk en daar liep ik, volop genietend, te ver door en moest vervolgens een heel eind terug.

Maar uiteindelijk kwam het goed, Hai stond mij op de afgesproken plek op te wachten. We reden door naar Blokzijl naar de nieuwe camping en hebben ons inmiddels geïnstalleerd. Vanavond doen we niets en na een nachtje goed slapen morgen weer fris en uitgerust opstaan en heel vroeg vertrekken. Zojuist mijn artikel in Het Friesch Dagblad gelezen, heel trots!

https://frieschdagblad.nl/2020/8/8/de-heilzame-werking-van-een-wandeltocht