Om 5 over half 8 zette Hai mij af bij de start van mijn wandeling waarvan een groot deel door het Nationaal Park de Weerribben voerde. Wat een prachtig gebied is dit vroegere turfstekers gebied. Een smal fiets/ wandelpad waarop ik pas aan het einde enkele andere wandelaars tegenkwam leidde mij midden door dit gebied, met aan weerszijden water, rietkragen, kleine bosjes en later langs kleine huisjes, talloze bruggetjes over nog meer slootjes. Heel veel vogels, bloemen en uiteraard ook muggen, maar omdat de wandeling zo mooi was, leek dat minder belangrijk. Nog verderop liep ik langs een brede sloot die aan mijn zicht onttrokken was door een hoge rietkraag. Dat was grappig want ik hoorde wel mensen praten, waarschijnlijk in een bootje, maar zag ze niet.
Ook het weer werkte vanochtend mee. Geen zon, flinke wind en een temperatuur van zo’n 22 graden. Pas na de koffie met Blokzijler Brok (een soort stevige koek) begon het tegen de middag langzaam warmer te worden. Tijdens het vervolg van de wandeling richting St. Jansklooster via de Beulakker Wieden en een kort bezoekje aan het bezoekerscentrum van Nationaal Park de Wieden, zag ik veel ooievaars, die zich jammer genoeg niet op de foto wilden laten zetten maar ook aalscholvers en witte reigers. Prachtige dieren vind ik dat. Vanochtend kwamen Hai en ik tot de ontdekking dat het op en neer rijden van en naar de dagelijkse start en finishplaats de nodige kilometers heeft gekost tot nu toe. Dat is natuurlijk niet heel gunstig voor onze ‘footprint’. Laten we het er maar op houden dat het onderliggende doel dit voor nu rechtvaardigt. Hai’s ondersteuning, en niet alleen in het ophalen en brengen is voor mij in het voltooien van mijn wandeling heel erg waardevol. Het is fijn dat dit zo kan!
Stella wandelt 